یک فنجان آرامش داغ برای دلم !

...مریم پاییزی من...

sheyda1989 — Thu, 05 Nov 2009 21:47:18 GMT

مریم پائیزی من... گره اخماتو وا کن

دستاتو بالا بگیر و... واسه فرداها دعا کن

وعده مون هر روز ابری... زیر الماسهای بارون

چه بهار باشه، چه پائیز، چه تابستون، چه زمستون،

یه روزی میام کنارت... تو رو می برم تا خورشید

یه روز که رفته باشه... از نگات سایه تردید

آسمون آرزو تو... چرا بی ستاره کردی

هرچی که نامه نوشتم... چرا رفتی پاره کردی

سرنوشت ما همیشه... مثل حالا تلخ و بد نیست

شاید اونجوری که می خوای... کسی عاشقی بلد نیست

گل مریم توی دنیا... همه جا غصه و درده

ولی با عشق و صبوری... اون که رفته بر می گرده

در اسمون همیشه... رو نیازا بازه مریم

دیر می یام منتظرم باش... راستش این یه رازه مریم

وقتی یاد تو می یفتم... معبد دلم می لرزه

تو کنارمی همیشه... جاتم اینجا سبزه سبزه

توی کوچه رسیدن... می پاشیم آب فراوون

می ذاریم شادی و قرآن... میاریم آینه و شمعدون

می ریزیم گلای یاسو... زیر پاهای تو کم کم

تو فقط منتظرم باش... نازنینم گل مریم

نیمه گمشده من... بی بهونه مال من باش

من تو فکر تو می مونم... تو توی خیال من باش

قصه پاکی چشمات... موندنی ترین ترانس

لحن نازو مهربونت... یه کتاب عاشقانه س

مریم چشم انتظارم... دیگه نزدیکه رسیدن

نگو تنهام نگو مردم... روی خوش نشون نمی دن

دختر شبهای پائیز... می مونم با تو همیشه

واسه من هیچکی تو دنیا... مریم خودم نمی شه!

sheyda1989 — Fri, 30 Oct 2009 14:39:18 GMT

وقتي که عاشقم شدي پاييز بود و خنک بود
تو آسمون آرزوت هزار تا بادبادک بود
تنگ بلوري دلت درست مث دل من
کلي لبش پريده بود همش پره ترک بود
وقتي که عاشقم شدي چيزي ازم نخواستي
توقعت فقط يکم عاشقي و نوازش و کمک بود
چه روزا که با هم ديگه مسابقه گذاشتيم
که رو گل کدوممون قايق شاپرک بود؟
تقويم که از روزا گذشت دلم يه جوري لرزيد
راستش دلم خونه ترديد و هراس و شک بود
ديگه نه از تو خبري بود و نه از آرزوهات
قحطي مژده و روزاي خوش و قاصدک بود
يادم مياد روزي رو که هوا گرفته بود و
اشکاي سرخ آسمون آروم و نم نمک بود
تو در جواب پرسشم فقط همينو گفتي
عاشقيمون يه بازي شايد الک دولک بود
نه باورم نميشه که تو اينو گفته باشي
کسي که تا ديروز برام تو کل دنيا تک بود
قصه با تو بودن و مي شه فقط يه جور گفت
کسي که رو زخماي قلبم مث نمک بود...

sheyda1989 — Thu, 08 Oct 2009 08:18:18 GMT

خواب بودم يا بيدار ، نمي دانم.
تو ايــستاده بودي.
آنجا. در کنار يک درخت با شکوه قهوه و با چشماني به رنگ عميق ترين قسمت اقيانوس مرا مي نگريستي.
آنقدر درخشيد که نور تمام اتاقــم را پر کرد.
آنگاه نـدايي مرا به خود آورد:
- به دنبال چه هستي ؟
چشمـانم طاقــت ديدن آن همه نور را نــداشت . فرياد زدم :
- در جستجوي حقيقت ....
- حقيقت اولين قرباني عشق است !!
قدمي واپــس مي کشم . مي انـديشم :
" اين خيالها، اين رويــاها از کــجا مي آيــند ؟
آيا زندگـي ام را خـواب مي بينم يا خوابهايم را زندگي مي کنم

دلتنگم...

sheyda1989 — Mon, 05 Oct 2009 17:51:09 GMT

حسرت شبهاي خوش را روزگار از ما گرفت

اي خوش آن روزي که ما هم روزگاري داشتيم...

گويي در امتداد جاده زندگي , من بايد بي همسفر راهي شوم !

بي تو موج مي زند بر دلم غمي غريب

آيينه ها دچار فراموشي اند

و نام تو

ورد کوچه ي خاموشي

امشب

تکليف پنجره

بي چشمهاي باز ِ تو روشن نيست!

sheyda1989 — Sun, 20 Sep 2009 07:53:18 GMT

دیگر ملالی نیست جز نداشتنت ‌٬نخواستنت٬راندنت٬باختنت٬رفتنت٬نماندنت٬

با او و هزاران اوی دیگر بودنت٬بدون مکث پاسخ منفی دادنت.و عشقی نیست٬

جز عشق به چشمان ناز تا ابد روشنت. این را برایت نوشته بودم. باز هم مینویسم:

« هر ستاره شبی است که از تو دورم٬آسمان چه پر ستاره است.»

وقتی که اینجا بمونی

بارون قشنگ و نم نمه

هوای رفتن که کنی

مرگ گلای مریمه

sheyda1989 — Thu, 03 Sep 2009 09:17:41 GMT

ناودانها شر شر باران بی صبری است
آسمان بی حوصله ، حجم هوا ابری است
کفشهایی منتظر در چارچوب در
کوله باری مختصر لبریز بی صبری است
پشت شیشه می تپد پیشانی یک مرد
در تب دردی که مثل زندگی جبری است
و سرانگشتی به روی شیشه های مات
بار دیگر می نویسد : " خانه ام ابری است "

sheyda1989 — Tue, 18 Aug 2009 18:32:18 GMT

ای کاش میتوانستم برای دلم بنویسم، وحرف دلم را فاش بگویم!
و تو ای دل، خوب میدانی که اگر میتوانستم، مینوشتم!
مینوشتم آنچه را دغدغه ی روز و شبت است، آنچه که لحظه لحظه هایت را پر کرده!
و آنچه پس از ماه ها اشک را بر گونه هایت جاری ساخته!

ای کاش میتوانستم،
میتوانستم از آنچه بنویسم که در من نَمُرد، فقط یک جمله، فقط یکی!
… یکی برای دلم!

به یاد دوست خوبم

sheyda1989 — Mon, 10 Aug 2009 12:56:18 GMT

آمدی از راه دوری تنگ زیبای بلوری
آمدی دیدی دلم را خسته در کنج صبوری

وقت تاریکای جاده با تو یک فانوس آمد
تشنه بودم قطره ای را با تو اقیانوس آمد

قصد دل کندن ندارم از تو ای دلکنده از خود
از تو ای برده دلم رو تا شب خوب تولد

ای همیشه جاودانه در میان لحظه هایم
غصه معنایی ندارد تا تو میخندی برایم

پیش تو از یاد بردم روزهای سختیم را
عشق مدیون تو هستم لحظه ی خوشبختیم را

قصد دل کندن ندارم از تو ای دلکنده از خود
از تو ای برده دلم رو تا شب خوب تولد

تو از متن کدوم رویا رسیدی

که تا اسمت رو گفتی شب جوون شد

که از رنگ صدات دریا شکفت و

نگاه من پر از رنگین کمون شد

تو از خاموشی دلگیر رویا

صدام کردی صدام کردی دوباره

صدام کردی منو از بغض مهتاب

از اندوه گل و اشک ستاره

صدام کردی صدام کردی نگو نه

اگرچه خسته و خاموش بودی

تو بودی و صدای تو صدام زد

اگرچه دور وظلمت دوش بودی

تو چیزی گفتی و شب جای من شد

من از نور و غزل بیداد شدم باز

تو گیج و ویج از خود گم شدن ها

من از من مردم و پیدا شدم باز

از این تک بستر تنهایی عشق

از این رنج سقوط آخر من

صدام کردی که برگردم به پرواز

به اوج حس سبز با تو بودن

صدام کردی که تو خاموشی من

یه دامن یاس نورانی بپاشی

برهنه از هراس و تازه از عشق

توی آغوش جان من رها شی

sheyda1989 — Tue, 04 Aug 2009 18:07:18 GMT

برات مینویسم دوستت دارم

آخه میدونی؟ آدما گاهی اوقات خیلی زود حرفاشونو از یاد می برن

ولی یه نوشته به این سادگیا پاک شدنی نیست

.گرچه پاره کردن یه کاغذ از شکستن یه قلبم ساده تره

..ولی من مینویسم....من مینویسم دوستت دارم

تنهایی

sheyda1989 — Thu, 09 Jul 2009 20:38:18 GMT

سراسر زندگانی من پر از تنهائیست

من کسی را دوست می دارم که نمی دانم کیست

مرا همیشه حسرتی پر کرده به بلندای آسمان

من می خواهم که عاشق باشم

دریغا که نمی توانم چون نمی دانم

در دلم حسی است از دوست داشتنی مبهم

آری من یکی را دوست می دارم

کاش آن غریبه تو باشی