چقد دلم مي خواس يه شب من و تو تنها مي شديم
اينقد كوچيك بود دنيا كه  فقط ما توش  جا می شديم

مجنون يه شب جراتشو مي داد امانت دس  تو
اونوقت ما تا آخر عمر  راهي صحرا مي شديم

اگر ما اون جوري بوديم نياز به قايقي نبود
آروم سوار موجاي بلند دريا مي شديم

همه مي گن كه آسمون خم شده زير بار عشق
اون چيزي نيس ما واسه هم خم ميشديم تا ميشديم

اگه يكي دلش نخواس پاييز تموم شه و بره
تا ته دنيا واسه  اون شب يلدا مي شديم

چقد دلم مي خواس همه حسرتمونو بخورن
مثال عاشقا واسه  تموم دنيا مي شديم

چقد دلم مي خواس ديگه من و تو در ميون نبود
همديگه رو مي بوسيديم و تا ابد ما مي شديم

تقويماي ما اگه امروزا رو خيلي دوس نداشت
چشمامونو مي بستيمو و فردا سحر پا مي شديم

باشه برو نداشتن حوصله رو بهونه كن
ما هموناييم كه پيش آدما رسوا مي شديم؟

تجربه اومدنت يه درده مثل رفتنت
كاش واسه هم معجزه ي روز مبادا مي شديم

بذار اين آخر سري يه دونه  آرزو كنم
كاشكه ماها عاشق هم فقط تو رويا مي شديم ... 

گاهی وقتها لازم است برای یک عزیز از دست رفته سوگواری کنی!

سوگواری نه برای از دست رفته که برای از دست داده مفید است.

نمی دانم

        نمی دانم چرا سوگواری من برای تو تمام نمی شود.

                             نمی دانم کدام تکه از تو در من جا مانده است

                                                                که قصه رفتن تو تمام نمی شود.

لباس مشکی عزایم را خیلی وقت است از تن دراورده ام

                                                          اما دلم هنوز سیاهپوش است.

و من منتظرم

منتظرم تا دوباره قلبم لبخند بزند.

چه گناه بزرگی!

شاید هرگز ندانی که چه آسان چه گناه بزرگی را مرتکب شدی

قلب من لبخند را از یاد برده است.

                                        قلب من یخ کرده است

و من با تمام مهربانیهایم هم نمی توانم تو را ببخشم.

می بینی؟

         می بینی اشکهای من تمام نمی شود

                                      اشکهای من تمام نمی شود

                                                     سوگواری هنوز ادامه دارد...

دستهایت را فراموش کرده ام

                              چشمهایت را هم

                                          صدای آرامت را

                                                       و زمزمه هایت را

                                                          اما زخم قلبم فراموش نمی شود

                                                            دردهایم فراموش نمی شوند

                                                                               سوگواری هنوز ادامه دارد...

می چرخم

        می چرخم

                 سرعت چرخشم را زیاد می کنم

                      می خواهم نیروی گریز از مرکز همه افکارم را ا زمن دور کند.

می خواهم به لحظه قبل از تو برگردم.

           می خواهم در مسیر زندگیم تو را ندیده باشم.

                                                                  نگریسته باشم

                                                                         سوگواری نکرده باشم

می خواهم به لحظه قبل از تو برگردم.

درست به لحظه قبل از تو...

چشمامو سرزنش نكن از پسشون بر نميام

پير شدم تو اين قفس يه كم بهم نفس بده

 رحم و مروتت كجاست جوونيامو پس بده

فكر نمي كردم بذاري زار و زمين گير بشم

فكر نمي كردم كه يه روز اينجوري تحقير بشم

اون همه كه دلم برات به آب و آتيش زده بود

حتي اگه سنگ بودي دلت به رحم اومده بود

دلش نخواستو نمي خواد يه روز به حرفام برسه

شايد مي خواد رقيب من به آرزوهام برسه

پسند من تو هستي كه اين همه بخت من سياست

دلبر خودپسند من قله ي خوشبختي كجاست؟!

ازت مي خواستم بموني بهت مي گفتم كه نري....

تو فكرتم اما دلم هي مي گه فكرشم نكن

يه كم به فكر تو نبود پس ديگه فكرشم نكن...

يعني مي شه؟؟؟؟؟؟؟؟